Voorgaande bestemmingen van de trainingskampen van G.S.V. Be Quick 1887 luisterden steevast naar namen als Benidorm en Albufeira. Zonovergoten plaatsen met ideale trainingsfaciliteiten. Dit jaar is er een omslag. Afgelopen zondag 3 Januari zijn de 1e en 2e selectie richting Barcelona getrokken. Een kudde talentvolle voetballers in een omgeving volgoten van cultuur. De tijd zal leren of deze combinatie een goede is.

Op de vroege ochtend van zondag 3 januari trokken 43 mannen door de sneeuw richting de Esserberg. Zenuwachtig voor wat komen gaat, maar het enthousiasme overheerst. Om klokslag half 8 vertrekt de bus richting schiphol. Ondanks een besneeuwd wegdek was het geen probleem om Nederlands grootste luchthaven op tijd te bereiken. Er was zelfs nog tijd voor een eerste potje kaart. Dit potje wordt glansrijk verloren door L. Jellinek en een bende flinke oorvegen vallen hem ten deel. Behalve dit moment van opwinding is er weinig gebeurd op de reis. Maar goed ook, want niemand zit wachtten op een overlevingskamp ergens in de Alpen omdat het vliegtuig is neergestort.

Zonder problemen kwamen we dus aan te B arca. De eerste verassing liet niet lang op zich wachtten. Donkere wolken hangen boven de miljoenenstad. Meteen wordt duidelijk dat het weer niet van een niveau Albufeira is. Gelukkig beschikken de mannen van 1 en 2 over een sterk doorzettingsvermogen en wordt de weg naar het hotel gevonden.

Het hotel blijkt een prettige verblijfplaats, de bar is snel gevonden en ook het eerste biertje wordt snel gesignaleerd. Bier op een lege maag is echter niet verstandig zo wist de reisleiding. Om deze reden toog de groep richting restaurant. Het eten dat ons in deze eetplaats voorgeschoteld werd bleek verassend. Niemand had ooit eerder gebakken schoenzool in oliesaus gehad. Menig bordje wist zich dan ook niet van zijn lading te ontdoen. Gelukkig zijn er geen doden gevallen tijdens de maaltijd.

De avond werd vervolgd met een groepsgesprek voor de 1e selectie. Besproken werden de sterke en zwakke punten. Even de koppen dezelfde kant op en motivatie tanken was de insteek van het gesprek.

Het tweede was buiten deze zaken gelaten en trok van ellende maar richting stad. Reislijder Rens vertelde Barcelona te kennen. Hij meldde dat we het eindje richting Ramblas makkelijk met de benenwagen konden overbruggen. Dat hij Barcelona toch niet zo goed kent dan hij dacht kwam drie kwartier later toch wel aan het licht. Zere benen blaren op de elegante voetbalhakken waren het gevolg. Het eerste was slimmer, nam taxi of metro en kwam tegelijk met de jongens van het tweede aan op de Ramblas. Na een paar goudgele rakkers gingen de mannen terug naar het hotel. De door hoofdtrainer Groninger ingestelde avondklok riep.

Na een rustige nacht drupten de uitgeruste jongens van Be Quick 1 en 2 om 9.30 de ontbijtzaal binnen. In tegenstelling tot het avondeten van voorgaande avond was het ontbijt stevig. Vooral T. Mak had hier baat bij, hij had de schoenzool niet goed verteerd en had een Actimel X nodig om zijn stoelgang weer enigszins op het normale niveau te krijgen.

Vol goede zin dankzij het heerlijke ontbijt wachtte de eerste training. Met het oog op de aankomende avondwedstrijd werd er rustig getraind. Wel een paar opvallende dingen. Zo bleek Willem L. even de kleine grote man. Nadat hij twee partijspelen verloren had moest hij met zijn hoofd door het stof. 2x 20 opdrukoefeningen vielen hem ten deel. Een ander opvallend beeld was het zien van leider Mark Weggen in trainingspak. De man, die sedert twee jaar met een slepende rugblessure kampt, liet zien nog een behoorlijk balletje te kunnen vangen. Ondanks enkele arbitrale dwalingen tijdens de eindpartij overheerste het goede gevoel na afloop van de training.

Door deze eerste fysieke inspanningen was de fut er bij bepaalde jongens wel even uit. Dat er een vrije middag was kwam dan ook goed uit. Menig uiltje werd geknapt. Dat niet iedereen zo verstandig is bewees verzorger Thierry. Hij vond het nodig een emmer water in de lift te gooien. Een boze hoteleigenaar belde hem even later op. Met hangende pootjes ging Thierry hierop naar de receptie en bood zijn excuses aan. Dat de receptionist niks van het ongeval in de lift wist merkte Thierry, verblind door tranen, niet.

Gelukkig liet niet iedereen zich verleiden tot vreemde acties. De meesten waren even lekker gaan liggen en waren dus optimaal geprepareerd voor de wedstrijd. Dit was zeker verstandig, want al op voorhand leek FC Santboia een goede ploeg. Toen de wedstrijd begon werd dit vermoeden vrijwel direct bevestigd. De 11 van Be Quick werden teruggedrongen door het sprankelende voetbal van de 11 van Santboia. Technische hoogstandjes wisselden zich met strakke crossballen. Het was aan doelman Jeroen Kanarie te danken dat de nul lang vast werd gehouden. Met weltmeisterlichen glanzparaden wist hij keer op keer te voorkomen dat de bal het net raakte. Na 30 minuten was ook het arsenaal reflexen van Jeroen leeg, en stond er 1-0 op het bord. Met uitzondering van een dot van een kans voor M. Reilman wist Be Quick weinig tegen het aanvalsgeweld van de Spanjaarden in te brengen. Toch bleef het bij rust verdienstelijk 1-0.

Na de rust mocht een compleet nieuw Be Quick elftal het proberen. Het spelbeeld veranderde echter niet. Na 60 minuten werd de score verdubbeld. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Frank Steemers nog steeds duizelig is van de actie die hieraan vooraf ging. In de 75 minuut wisten de spaanse jongens ook nog de 3-0 te maken. Het was aan de uitstekende instelling van onze jongens te danken dat de score niet verder opliep. Een 3-0 verlies tegen een tegenstander van het kaliber BV Veendam is zeker niet verkeerd.

Na de wedstrijd werden we beloond voor de getoonde arbeid. Een maaltijd die zowaar binnen te houden was. Een volle maag is vaak een reden voor een goed humeur. Een stapavond leek een logisch vervolg. Trainer Groninger dacht hier, niet geheel onterecht, anders over. De avondklok werd ingesteld op 01.00. Een strak regime dus. Toch was de roep van het casino en de clubs in Barca zeer aanlokkelijk. Toch was het voor sommige jongens beter geweest dat de wil om ook de strijd in het casino te winnen iets minder groot was geweest. Van het verloren geld kan een weeshuis in Afrika minstens een week eten. Maar goed, ook in deze geldt de vaak heilige gedachte dat meedoen belangrijker is dan winnen.

Verslag van de rest van de week volgt.